1. MODÜL: TRAVMA DUYARLI YOGA İLKELERİ

• Travma Duyarlı ne demek?

• Travma Duyarlı Yogaya ait 10 temel ilke.

• Travma Duyarlı Yoganın temel prensiplerini keşfetmek ve öğrencileriniz için daha güvenli alanlar yaratmadaki önemini anlamak

• Öğrenciler için seçim ve öz-yetkinlik (agency) kavramlarının önemini kavramak

• Travma duyarlı bir yoga dersi ile klasik bir yoga dersi arasındaki farkları ve her iki yaklaşımın temel farklılıklarını öğrenmek.

​​​​

2. MODÜL: TRAVMA VE SİNİR SİSTEMİ ÜZERİNE GENEL BİLGİLENDİRME

• Travma Nedir?

• Travma ve sinir sistemi arasındaki ilişkiye genel bir bakış.

• Travmanın psikofizyolojisi ve yogayla bağlantısı

• Sağlıklı bir sinir sistemi modeli

• Sağlıksız (dengesiz) bir sinir sistemi modeli

• Yogada savaş, kaç, donakalma ve memnun etme (fawn) gibi koruyucu tepkiler

• Düzenlenme (regülasyon) için bir kaynak olarak merkeze (merkezlenmişliğe) bağlanma yolları.​

​

3. MODÜL : ÖĞRENCİLERİN SİNİR SİSTEMİNİ DÜZENLEMELERİNE VE İÇ KAYNAKLARINA ULAŞMALARINA DESTEK OLMAK

• Sosyal etkileşimin (bağ kurmanın) önemi

• Öz-düzenleme (self-regulation) nedir?

• Birlikte düzenlemenin (co-regulation) önemi

• İçsel kaynaklara ve dışsal kaynaklara erişimin neden önemli olduğu.

• Bir yoga dersinde öğrencilerin regüle olmasına nasıl destek olunur.

​​​​​

4. MODÜL :TRAVMA DUYARLI YOGANIN TEMEL ÖĞELERİ

• Cinsel istismar geçmişi olan kişilerle çalışırken kullanılabilecek bir yoga sekansı

• Bazı pozların nasıl şifalandırıcı olabileceği, bazılarının ise yeniden tetikleyici veya zararlı olabileceğine dair örnekler.

• Sinir sistemi düzenlenmesine; asana, pranayama, felsefe ve meditasyon aracılığıyla nasıl destek olunabileceği.​​​

​

5. MODÜL : TRAVMA DUYARLI YAKLAŞIMDA SINIRLAR, İLETİŞİM DİLİ VE RIZA KÜLTÜRÜ.

• Yeniden tetiklenme, korku veya kaygı yaratmak yerine; güven, rahatlama ve güvene dayalı bir alan oluşturmak için travma duyarlı ve davetkar bir dil ile yönlendirme becerilerini geliştirmek.

• Derslerde kullanılan müzik, ses tonu, fiziksel düzeltmeler (adjustments), sekanslama, geçişler, öğretmenin varlığı ve göz teması gibi unsurların öğrencilerde daha fazla regülasyon ve öz-yetkinlik (agency) hissi yaratabileceğinin; yanlış kullanıldığında ise kasılma ve kaygıya neden olabileceğinin farkına varmak.

• Dokunma konusunda sözlü ve sözsüz onay (consent) almayı öğrenmek, dokunuşun veya düzeltmelerin öğrenciler için potansiyel olarak tetikleyici olabileceğini anlamak; aynı zamanda destekleyici bir dokunuşun “savaş, kaç veya donma” tepkisi yaşayan öğrencilerin regüle olmalarına yardımcı olabileceğini kavramak.

• Derslerde seçim hakkı ve öz-yetkinlik alanı sunma becerisini geliştirmek; yönlendirmeler, sezgisel uyum ve mevcudiyet aracılığıyla, travmatik deneyimlere karşı bir denge unsuru oluşturmak.

​​​​​